ESU 31575 H0 - Diesel Locomotief H0, 212 100, DB, Era V, prototype around 2000, traffic rood, Sound + Rook, DC/AC

Als kleine zusje van de tweemotorige V200 ontwikkelde de DB de eenmotorige V100 voor het lichte lijnverkeer. Beide hadden een dieselhydraulische krachtoverbrenging gemeen. De V100 werd in het modelgamma van 1955 opgenomen. Met zijn ingetrokken voorkant belooft hij eenvoudiger onderhoud, veiliger stoppen voor rangeerders en met 1100 pk voldoende reserves voor zijlijnverkeer. Het machinesysteem en de overbrenging waren al getest in de vanaf 1956 gebouwde serie V200.0 en enkele van de kinderziektes waren opgelost toen de zes voorserie V100's in 1958 klaar waren voor proefritten. Nadat deze waren voltooid en er verschillende ontwerpwijzigingen waren doorgevoerd, vond de serielevering van de V100 008 plaats.

De DB kocht 364 exemplaren van de 1100 pk sterke locomotief, later bekend als de V100.10. Intussen was de Maybach MD 650 dieselmotor met 1100 pk vervangen door de 1350 pk Mercedes twaalfcilindermotor MB 835 Ab op V100 006. Aanvankelijk werden echter de zwakkere MB 820 Bb en MD 650 geïnstalleerd. Omdat de operationele dienst echter behoefte had aan krachtigere locomotieven, schafte de DB vanaf 1962 370 exemplaren van de 1350 pk-versie aan, geclassificeerd als de serie V100.20 (later BR 212). Deze onderscheidt zich van de V100.10 (later BR 211) vooral door het langere voorste gedeelte met een aangepast koelsysteem. Omdat de V100.10 vaak op zijn prestatiegrens werkte, nam de betrouwbaarheid af en werd de motor vanaf 1970 op grote schaal vervangen door de krachtigere MTU-12V 652 TA10, die zich vanaf 1962 af fabriek in de V100.20 had bewezen. In de jaren 80 had ongeveer een derde van de 211's de krachtigere motor.

Opvallend waren de sneeuwruimers die ongeveer 140 van de 211's en 120 van de 212's ten minste tijdelijk vervoerden. 55 locomotieven van de 211 en 230 exemplaren van de 212 waren uitgerust met push-pull en meervoudige tractiecontrole. Meer dan 150 exemplaren van beide typen die door de DB buiten dienst waren gesteld, werden in Frankrijk in gebruik genomen en nog eens ruim 50 in Italië. De Oostenrijkse ÖBB bestreed een tijdelijk tekort aan locomotieven met 34 211's, geclassificeerd als BR 2048, en gebruikte deze tot 2004. Tegenwoordig zijn er ook talloze 211's, 212's en 213's te vinden op particuliere spoorwegen in Duitsland.

• Structuur en frame van metaal
• Digitaal schakelbare koppeling
• Motorisch aangedreven ventilatorwiel in het lange voorste gedeelte, afhankelijk van de situatie
• Klokankermotor met vliegwiel
• Aandrijving via cardan/wormwiel op alle vier assen, twee antislipbanden
• LokSound 5-decoder voor DCC-, Motorola®-, M4- en Selectrix-bedrijf
• Schakelbare rookgenerator met rookafvoer gesynchroniseerd met LokSound
• Onafhankelijke registratie bij controlecentra met RailComPlus®- of mfx®-functionaliteit
• Universele elektronica met insteekwisser en schuifschakelaar voor het schakelen tussen tweedraads- en middendraadbedrijf
• PowerPack-opslagcondensator voor ononderbroken stroomvoorziening
• Hoogwaardige luidspreker met grote klankcapsule voor maximaal geluidsgenot
• Gedigitaliseerde originele geluiden van een V100 met Mercedes-motor
• Piepgeluid van bochtsensor bij langzaam nemen van bochten
• Lichtverandering afhankelijk van de rijrichting (lampen schakelen na elkaar aan, getrouw aan het origineel), koplamp aan de treinzijde kan worden uitgeschakeld, bestuurderscabine en bestuurdersbureauverlichting
• Remvonken bij krachtig remmen
• Apart bevestigde stuurstangen, treden gedeeltelijk doorbroken
• Filigraanroosters aan de voorzijde van de V100.10/BR 211
• Afneembaar dak dat door magneten op zijn plaats wordt gehouden (Let op: model niet aan het dak optillen!)
• Fijn gedetailleerde, veelkleurige bestuurderscabines, locomotiefbestuurdersfiguur
• Veerbelaste buffers
• Pipet voor het vullen van de rookgenerator is inbegrepen
• Minimale straal voor het rijden = 360 mm
• Lengte over buffers V100.10/BR 211 = 139 mm, BR 212 = 141,4 mm